Sport en sociaal engagement verbinden

Dag Mattias, zou je kort kunnen vertellen wie je bent en waarom je eigenlijk hebt meegelopen?

Ik ben Mathias Paglialunga en ik ben zowel sociaal als sportief geëngageerd. In de Eindejaarscorrida in Leuven komen die twee mooi samen en daarom nam ik deel aan deze actie onder de vlag van Welzijnszorg.  Ik vind het fijn om sport en sociaal engagement met elkaar te verbinden. Nu, als ik elke kilometer die ik loop of elke jogging die ik doe aan een goed doel zou koppelen, dan had ik intussen al fortuinen ingezameld.
Sport is dus zeker een passie op zich.
Daarnaast probeer ik op andere manieren mijn steentje bij te dragen: via giften, vrijwilligerswerk of door het engagement dat ik opneem als lokaal mandataris in Aarschot. Niet alles hoeft per se via sport te lopen: soms komen die twee werelden samen en soms ook niet, maar dankzij de Eindejaarscorrida vielen ze dit jaar mooi samen.
Ik vond het extra waardevol om dit keer deel te nemen gekoppeld aan Welzijnszorg als een sociaal doel.

Dus dat was een meevaller?

Het was echt een meevaller, ook omdat het zo snel uitverkocht was en ik er toch nog bij was. Ik heb eigenlijk bijna altijd meegedaan aan de Eindejaarscorrida. Dit jaar was alles al na de eerste of tweede dag uitverkocht, net als bij de Ten Miles en andere grote loopwedstrijden.

Welke andere waarden of drijfveren neem je nog mee om die actie te doen?

Engagement is voor mij een heel belangrijke drijfveer. Het is een persoonlijke waarde die mee richting geeft aan wat ik doe. De strijd tegen armoede speelt daarin een grote rol. Dat is iets waar ik zowel professioneel als lokaal, hier in Aarschot, veel aandacht voor heb. Daarnaast zijn ook solidariteit en verbinding kernwaarden voor mij.

Die sociale reflex, de vraag of we iedereen wel mee hebben, zit er bij mij eigenlijk altijd in. Dat was zo in het onderwijs, maar ook in mijn engagement in de lokale politiek, zowel als gemeenteraadslid als vroeger als schepen. Zo was ik onder meer betrokken bij de oprichting van de Actiegroep Verzet tegen Armoede, waarin verschillende partners samen nadenken over kansen en armoedebestrijding voor gezinnen in kwetsbare situaties.

Vandaag ben ik directeur binnen een scholengroep en ook daar proberen we die waarden concreet te maken. We hebben verschillende initiatieven genomen rond solidariteit en gelijke kansen. Ik was bijvoorbeeld betrokken bij de uitwerking van de solidariteitsrekening en zelfs deze ochtend nog hadden we overleg over de laptops op school. Door de verminderde overheidsfinanciering dreigt de kost opnieuw meer bij de ouders te liggen en dan stel ik me telkens dezelfde vragen: Is dat wel haalbaar voor iedereen? Hebben we voldoende sociale reflex?

Dus dat zijn allemaal zaken die te maken hebben met solidariteit. Zorgen voor de ander, zorgen voor mensen die het moeilijker hebben en hoe de sterkere schouders kunnen daaraan bijdragen. Dus dat zijn zowel wat persoonlijke ideeën en waarden die ik koester die ik probeer om te zetten in mijn job als onderwijs nu als directeur en in het verleden ook als gemeenteraadslid of als schepen. Maar eigenlijk ook in dat sportieve. Dat ik dan zeg, dan wil ik misschien eens een keer daarvoor mijn steentje bijdragen door wat fondsen op te halen bijvoorbeeld.

Wat haalde je op van steun? Was dat ook in lijn van de verwachtingen? Ging dat vlot?

Het idee was: we dragen als gezin bij, en als het iets meer wordt, dan is dat mooi meegenomen. En zo is het ook gelopen. In de dagen voor de Corrida heb ik een WhatsAppje gestuurd naar een paar familiegroepen. Vanuit de familie zijn er nog enkele bijdragen gekomen, waardoor we uiteindelijk op 250 euro zijn uitgekomen. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht.

Daar zijn we heel dankbaar voor. Het is juist die combinatie die voor ons echt een meerwaarde biedt: natuurlijk de steun, maar ook de zichtbaarheid via het T-shirt en onze organisatienaam. Dat helpt echt om bekendheid te geven en appreciëren we zeker.

Hoe viel het lopen eigenlijk zelf mee die dag? Had je last van de koude? Had je veel getraind?

Oh ja, maar ik ben niet echt representatief, want ik loop elke week vrij veel kilometers, dus ik kan me niet vergelijken met zij die echt hebben gezegd: “Ik ga trainen voor 12 kilometer en ik ga het doen voor het goede doel en dat is een eindmoment van een bepaalde trainingsperiode.”

Hoeveel?

Ik heb vorige jaar twee marathons gedaan met telkens drie maanden trainen. Dus 2 keer 3 maanden dat ik echt intensief train voor een marathon en dan was het nu eigenlijk een periode dat ik zelfs veel minder aan het lopen ben. Ik ben meer bewust aan het lopen en ik ben ook een beetje mijn lichaam aan het sparen. Ik zal het zo zeggen: ik ben er op een andere manier mee bezig dan recreatieve joggers.

Over de kou: ik heb al meerdere koude Corrida's gelopen, dus dat was niet nieuw. Meestal kom ik met de trein, maar deze keer kwam ik met de auto en parkeerde iets verder om snel een plek te vinden. Vanaf daar ben ik dan naar het startpunt gejogd, dus meteen uit de auto en de warmte, even loslopen. Eenmaal bij jullie binnen kon ik nog rustig wachten en mijn nummer opspelden, wat fijn was omdat dat niet buiten moest gebeuren. Daarna nog een kort losloopje en dan klaar om te starten. Het weer viel mee: het regende niet meer en er lag geen sneeuw. Het was wel koud, maar dat hoort bij de Eindejaarscorrida. Het belangrijkste was dat het droog was, dus qua omstandigheden zat het helemaal goed.

En had je een bepaalde tijd eigenlijk in je hoofd? Had je een bepaald doel waaronder je wou blijven?

Dit keer niet nee, ik doe dan wel mijn best. Ik ga eerlijk zeggen dat ik sinds september, sinds mijn marathon, echt recreatief aan het joggen was en eigenlijk niet naar tijden keek. In december heb ik 2 à 3 joggings gedaan waarbij ik me terug een beetje harder inzette en dat mijn hartslag meer naar boven moest geduwd worden. Dus ik ging wel alles geven. Ik verschoot ervan hoe snel er dit keer werd gelopen. Ik had ongeveer dezelfde tijd als vorig jaar. Of nee, als twee jaar geleden. Vorig jaar was ik nog trager. Maar toen had ik de dag ervoor een feestje gehad, dus wel nog eens iets minder toen. Bij deze editie liep ik wel richting 15 à 16 kilometer per uur. Ik heb er al veel sneller gelopen. Dit was trouwens ook een ietsje vlakker parcours dan anders. Ik ben iemand die het meedoen ook wel zeer belangrijk vindt.

Hangt het af van de omstandigheden of je echt voor de tijd gaat of eerder voor het plezier?

Ja. Soms kan het ook zijn dat je in natuur loopt. Dan kijk ik helemaal niet naar mijn tijd. Bij de Eindejaarscorrida ben ik al top vijftig of top dertig geweest ooit en nu heb ik zelfs niet meer gekeken hoeveelste ik was. Maar ik heb zo hard gelopen. Ook omdat het deelnemerspubliek wat groter was. En dat er ook wat meer goede namen waren, dan ga ik niet kijken naar mijn plaats in het klassement, maar gewoon naar die tijd. Je moet voor de eigen supporters lopen. Dan doe je altijd iets extra.

Wat vind je van de algemene sfeer eigenlijk?

Ik vind vooral Leuven altijd wel een leuke. Qua parcours. Qua volk dat eraan deelneemt en het is ook dicht bij huis. Dus je bent er niet een hele dag mee kwijt. Dat kun je eigenlijk ook tussendoor doen en nog iets aan je dag hebben daarna.

Leuven ken ik natuurlijk ook wel goed. Dat je zo dicht bij huis zoveel volk hebt en dat je ook veel volk van kent, overal supporters, dat was super. Ik kijk er wel altijd naar uit. Juist omwille van een stuk die sfeer.

En zou je dan... Want je doet het al vele jaren. Zou je dat in de toekomst dan ook nog doen?

Die Corrida? Ja. Zolang de gezondheid het toelaat, ga ik dat blijven doen. Ook zeker die Corrida. En dan graag ook met jullie. Dat ik jullie kleuren meeverdedig. En dat ik ook wat sponsor. Dus... super!