Moeder en dochter, samen iets doen voor Welzijnszorg

Stel jullie jezelf nog eens even voor? 

Aileen: Ik ben Aileen, ervaringsdeskundige en vrijwilliger bij Welzijnszorg. Ik ben alleenstaande mama van een heel toffe tiener (Meishan) en wij wonen in Leuven.  

Meishan: Ja, ik ben Meishan. Ik woon ook in Leuven. Ik zit in het middelbaar en ik ben dertien.  

Zijn jullie eigenlijk allebei sportief?  

Meishan: Ja, ik doe dans: ballet en moderne jazz en sport op school. 

Aileen: Ik wandel graag. Vroeger deed ik heel veel sport, maar door mijn spierziekte kan dat niet meer. Maar ik wandel graag en snel.  

Jullie hebben ook meegedaan met de Eindejaarscorrida in Leuven ten voordele van Welzijnszorg. Waarom hebben jullie dat gedaan?  

Meishan: Omdat het me leuk leek om te doen.... 

Aileen: Maar weet je waarom het was?  

Meishan: Ja, tegen armoede.  

Aileen: Ja, voor mij is dat eigenlijk in het verlengde van het vrijwilligerswerk dat ik voor Welzijnszorg doe. Maar ook om me op een sportieve manier in te zetten voor het goede doel.  Het is ook al het tweede jaar dat we meedoen. Voor mij is het ook een leuk moment om met mijn allerliefste dochter samen iets te doen en haar te laten kennismaken met wat vrijwilligerswerk allemaal kan betekenen. Het is vooral een hele leuke uitdaging. En toffe mensen bij Welzijnszorg ;-).  

Voor mij is het ook een leuk moment om met mijn allerliefste dochter iets samen te doen en haar te laten kennismaken met wat vrijwilligerswerk allemaal kan betekenen. 

Hadden jullie dan veel voorbereid? Zijn jullie gaan oefenen al voorhand of was dat niet nodig met de basisconditie?  

Meishan: Ik ben 4 keer gewoon gaan lopen en daarna heb ik het gewoon gedaan.  

Aileen: Het was mijn bedoeling van mij voor te bereiden. Want vorig jaar had ik gezegd, ik doe dit opnieuw, maar dan moet ik mij wel goed trainen op voorhand. Dat is er niet van gekomen, dus nee... Ik dacht hem uit te wandelen, maar het is me toch gelukt om hem uit te joggen. Heel erg traag. Maar ik zeg het opnieuw, volgend jaar met voorbereiding. Ik denk dat misschien het feit van veel te voet te doen en te stappen en het feit van vroeger sportief geweest te zijn, dat dat wel heeft geholpen. Want anders...  Ja, we zijn er zelfs in geslaagd om 5 kilometer te doen in plaats van 4 kilometer.  
Ja we zaten dus in de verkeerde race ;-). Maar we hebben het kunnen rechttrekken.  

Ja, chapeau wel, hè. Wat hoopten jullie op te halen tegen armoede en wat haalden jullie uiteindelijk op van giften. Was dat goed gelukt? 

Aileen: Wacht, hè. 250 euro had ik als doel ingesteld. We hebben het niet gehaald, maar we hebben wel een mooi bedrag bij elkaar gekregen.  

En was dat goed gelukt om mensen daar rond aan te spreken, eigenlijk? 

Aileen: professor Nicaise had mij gevraagd voor een themaviering of ik daar kon komen spreken achteraf. En toen ze mij de vraag stelden ‘wat kunnen wij betekenen voor Welzijnszorg?’, heb ik eigenlijk half voor de grap gezegd: ‘sponsoren voor de Eindejaarscorrida’. “ 

En dankzij Koen, de directeur. Die heeft ook gesteund door ons bekend te maken. En ik heb aan jou gevraagd om een beetje mee te helpen verspreiden, want ons netwerk is inderdaad niet zo groot.  

Het is wel fijn dat mensen die je eigenlijk helemaal niet kent, dat die toch nog op de valreep gestort hebben voor het goede doel, voor Welzijnszorg. 

Maar het is wel fijn dat mensen die je eigenlijk helemaal niet kent, dat die toch nog op de valreep gestort hebben voor het goede doel, voor Welzijnszorg. En volgend jaar... Dat zien we nog wel hoe dat we dat gaan doen. Mijn huisarts heeft ook gesponsord, hem vraag ik elk jaar. Die heeft jammer genoeg niet aan de Corrida kunnen deelnemen dit jaar, omdat die moest werken. Dus het is wel een mooi bedrag, ondanks het feit dat we niet echt een netwerk hebben. Maar ik vind alle centjes dat je voor Welzijnszorg kunt bijeenkrijgen, dat is altijd mooi meegenomen.  

Ja, wij zijn ook blij met elke bijdrage. Dus ja, wij zijn jullie heel, heel dankbaar daarvoor. En ik zie dat het € 145 is, dus dat is wel een heel mooi bedrag.  

Aileen: 145 van de 250 ja. Dat is meer dan de helft... 

Hoe was het voor jullie de dag zelf eigenlijk? Viel het mee met de weersomstandigheden en de kou? Hebben jullie daar nog iets over te vertellen?  

Meishan: Ja... het viel wel mee.  

Aileen: Het was mooi weer, hè. Het was zonnig. Het was koud, maar het was zonnig. Maar als je loopt, voel je dat niet zo, hè? De koude?  

Meishan:  Je voelt dat wel, maar doordat de zon schijnt, heb je de warmte daarvan.  

Aileen: Eigenlijk was ik al lang opgelucht dat het niet regende of niet sneeuwde.  

Het was koud, maar het was zonnig. Maar als je loopt, voel je dat niet zo, hè? 

Zouden jullie nog eens opnieuw meedoen? En eventueel in de toekomst ook misschien de 8 kilometer of zit dat er niet in?  

Meishan: Volgend jaar gaan we nog eens meedoen. Misschien de 8, maar dat weten we niet.  

Aileen: Meedoen gaan we zeker doen. De 8 kilometer... Nee, nee, nee. Niet voor mij. Tenzij ik heel, heel, heel goed train. Wat ik mij als doel heb gesteld, dat was waarschijnlijk heel idealistisch en niet realistisch, was elk jaar meedoen en elk jaar een stuk van mijn tijd eraf krijgen. Ik had gezien dat de winnares het onder de 10 minuten heeft gedaan. Ik zou graag een plekje op het podium willen, op de 3de plaats. Dat is eigenlijk vooral motivatie om elk jaar mee te lopen.  

Dat is wel een mooi doel. Dat zou ook wel zichtbaarheid geven.  

Daarmee dat ik het op 4 kilometer hou en niet op 8. Dat zou heel veel zichtbaarheid geven aan Welzijnszorg. Ik hoop dat mij dat lukt. Misschien binnen 10 jaar pas, dat Welzijnszorg niet meer hoeft te bestaan. Dat zou heel fijn zijn.  

Ik hou het op 4 kilometer en niet op 8. Een podiumplaats zou heel veel zichtbaarheid geven aan Welzijnszorg.  Dat motiveert mij. 

Het is een beetje een droom dat het dan niet nodig is?  

Aileen: Een organisatie zoals Welzijnszorg, hoewel jullie heel fijne dingen doet, dat dat niet meer hoeft. Omdat dat eigenlijk wil zeggen dat een groot deel van de armoede uitgegroeid is. Of dat de maatschappij, de samenleving, zo in elkaar zit dat organisaties zoals Welzijnszorg en het Netwerk tegen Armoede niet meer nodig gaan zijn. Dat is misschien heel utopisch.  

Een organisatie zoals Welzijnszorg, hoewel jullie heel fijne dingen doet, zou niet meer nodig moeten zijn.  Dan zou ons doel bereikt zijn. 

Ik vind dat wel mooi om af te sluiten...  Heel hartelijk dank voor dit gesprek! Of willen jullie nog iets kwijt?  

Op naar volgend jaar, zouden we zeggen.