Vrijwilliger Johan Vyverman

Stel jezelf kort voor, wie ben je?  

Ik ben Johan Vyverman, ik ben directeur voor de provinciale werkingen binnen Beweging.net. Ik werk trouwens al mijn hele loopbaan bij Beweging.net. Eerst vooral in Oost-Vlaanderen, mijn gebied breidde telkens uit: eerst Dendermonde, dan Dendermonde – Waasland, en nu heb ik naast mijn nationale opdracht ook nog een verantwoordelijkheid voor Oost-Vlaanderen. Hoewel ik al die tijd voor dezelfde organisatie werk, heb ik nog nooit heel lang hetzelfde gedaan. Ik zie wel een constante, en dat is mijn betrokkenheid en mijn engagement in heel wat middenveldorganisaties, van het opbouwwerk en het sociaal verhuurkantoor, tot de socioculturele sector. Eigenlijk is dat de reden waarom ik 30 jaar geleden in de Projectencommissie terechtgekomen ben.  

Wat doet de projectencommissie en wat doen jullie als leden concreet? 

Eigenlijk vind ik de projectencommissie geen zwaar engagement. Wij beoordelen de aanvraagdossiers voor projectsteun die in Oost-Vlaanderen binnenkomen. 
Wat betekent dat concreet als lid van de projectcommissie? Eerst en vooral: wat leeswerk. Je gaat door alle dossiers. Ten tweede, en ik vind dat de stappen steeds boeiender worden, de vergaderingen. Daar beoordelen we collegiaal welke muziek we al dan niet in een project zien. Doet het project aan structurele armoedebestrijding? Zijn er vrijwilligers bij betrokken? Zet het mensen in hun kracht? Is het zakelijk ook goed gestructureerd? Dat vind ik altijd heel boeiende debatten met de collega's die er vanuit een ander perspectief zitten. Zo zie je de verschillende invalshoeken van waaruit mensen in de projectencommissie komen, dat vind ik echt een verrijking en inspirerend. De derde stap vind ik de interessantste: dat zijn de projectbezoeken. Daar kan je echt nog eens met de voeten in de praktijk terechtkomen. Dat is iets wat ik soms mis in mijn job. Als directeur werk ik vaak op de tweede of de derde lijn, met structuren en binnen een vrij groot netwerk. Nog eens het pionierswerk van kleine, gedreven organisaties aan de lijve ondervinden, daar doe ik het voor. Dat vind ik heel boeiend. 

Als lid van de projectencommissie heb je drie dingen te doen: wat leeswerk, een collegiale vergadering en dan projectbezoeken.  Het wordt per stap steeds boeiender. 

Vind je het leuk/boeiend?  

Het feit dat ik het al 30 jaar doe, toont volgens mij wel dat ik het heel boeiend vind. Ik heb intussen al een aantal andere engagementen moeten afbouwen binnen Oost-Vlaanderen. Het is ook een meerwaarde voor mij om de regio een beetje in de vingers te houden. Het structurele is zeker ook belangrijk, maar je moet af en toe ook nog eens voelen waar de intrinsieke motivatie zit, en dat voel je bij de mensen van de projecten altijd heel sterk.  

Het feit dat ik het al 30 jaar doe, toont volgens mij wel dat ik het heel boeiend vind. Ik voel ook graag waar de intrinsieke motivatie zit bij de projecten. 

Zijn er jou mooie momenten of projectbezoeken bijgebleven? 

Ik heb natuurlijk al veel projectbezoeken gedaan in die tijd, dus om er nu één uit te pikken, dat is moeilijk. Een moment dat me zeker is bijgebleven: een aantal jaar geleden heb ik met Jozef Hertsens van VLOS in zijn wagen, op een bloedhete dag, heel Sint-Niklaas doorkruist om al de initiatieven van VLOS te gaan bezoeken. Dat was een heel bijzonder moment, vond ik.  

Voor de rest… dat klinkt heel cliché, maar eigenlijk telkens het laatste projectbezoek. We zijn onlangs bij Touché vzw geweest. Elke keer ben ik verrast door de creativiteit die mensen in zo’n project aan de dag leggen, de drive en vooral ook de onverstoorbaarheid en doorzetting. Er zijn soms wat financiële zaken op te lossen (nvdr: Justitie draaide de geldkraan voor begeleiding van gedetineerden dicht).  

Het is ongelooflijk wat mensen kunnen bereiken als ze zich verzamelen.  

Ben je nog op een andere manier betrokken bij de werking van Welzijnszorg?  

Eigenlijk niet echt. Ik probeer wel altijd de startavonden mee te maken. Daarnaast heb ik wel nog redelijk veel contact met Welzijnszorg, omdat zij natuurlijk als geassocieerde partner deel uitmaken van ons netwerk, en ik binnen Beweging.net ook verantwoordelijk ben voor het socioculturele luik van de werking en voor discussies rond het decreet. 

Ik probeer wel altijd de startavonden van Welzijnszorg mee te maken. 

Wat wens je mensen in armoedesituaties toe?  

Eigenlijk zou armoede niet mogen bestaan. Ik vind dat we ons daar niet kunnen vanaf maken met het idee, wat ik jammer genoeg wel hier en daar hoor, dat een zeker percentage van de mensen niet mee kan. Er wordt dan gezegd: ‘dat is normaal’. Eigenlijk vind ik echt niet dat dat aanvaardbaar is.  

Armoede zou niet mogen bestaan.  Iedereen moet meekunnen. 

Ik wens mensen in armoede een maatschappelijk klimaat toe waar ze niet met de vinger gewezen worden, maar een klimaat dat mensen inspiratie en ondersteuning geeft om zich te engageren en samen kracht te vinden.  

Ik wens mensen in armoedesituaties én vrijwilligers inspiratie en ondersteuning om zich te engageren en samen kracht te vinden. 

Ik kan me voorstellen dat mensen in armoede tijdelijk minder kracht in zichzelf vinden. Als ze dan geëngageerde mensen naast zich vinden die vanuit gelijkheid en samenwerking met hen omgaan, zodat ze zo terug kracht kunnen vinden, dat wens ik hen toe. Maar dat wordt hen helaas vandaag niet gemakkelijk gemaakt, door de maatschappelijke en politieke context. Wellicht, of hopelijk, komen er op dat vlak betere tijden aan. 

We werken samen aan die betere tijden, dat positief klimaat dat mensen kracht en inspiratie geeft om solidair te zijn.  Dank voor je jarenlange engagement en de inspiratie die jij ons geeft, Johan!